Een wereld van verschil. Dat betekent de begeleiding vanuit de Sint Maartenskliniek voor Leo van Ras (61). Hij nam er deel aan een multidisciplinaire behandeling bij het Ambulant Reumacentrum en leerde zo met zijn reuma te leven. Vier jaar geleden kreeg de Brabander Leo van Ras (61) te horen dat hij reumatoïde artritis (RA) had, in een agressieve vorm. De RA stak al snel op steeds meer plaatsen de kop op. Eén knie was ernstig aangetast, maar door Leo’s slechte conditie durfde de orthopeed een operatie niet aan. De behandelend reumatoloog besloot hem door te verwijzen naar de Sint Maartenskliniek in Nijmegen. ‘Ik zat behoorlijk in de put,’ herinnert Leo zich. ‘Je was moe, intens moe,’ zegt zijn vrouw Toos.

Evenwicht Na de intake bij de Sint Maartenskliniek, in november 2008, kreeg Leo het advies deel te nemen aan een groep voor mensen met artritis en artrose. Het was een programma met een reumatoloog, een fysio- en een ergotherapeut, een diëtiste, een verpleegkundige en een psycholoog. De behandeling bestond uit ruim twintig bijeenkomsten, in de groep, individueel en driemaal met de partners erbij. ‘Je leert in je leven met reuma een evenwicht vinden tussen inspanning en ontspanning, actie en rust. Want je kunt te veel, maar ook te weinig doen. Ik ging bijvoorbeeld steeds meer slapen,’ vertelt Leo. Eerst werd de beginbalans opgemaakt, als basis voor een zorg- en stappenplan. En vanaf maart bezocht Leo tweemaal per week de kliniek, voor groepsbijeenkomsten, oefeningen en begeleiding. Van de fysiotherapeut leerde hij onder meer zo te lopen dat hij zijn gewrichten zo min mogelijk belastte. De ergotherapeut dacht mee over aanpassingen in huis en een manier waarop Leo zijn hobby schilderen weer op kon pakken. De reumatoloog gaf voorlichting over de aandoeningen van de deelnemers. Bij de verpleegkundige kon Leo met letterlijk élke vraag terecht. ‘Je vergeet de diëtiste!’ roept Toos hier uit. ‘Je bent 10 kilo kwijt!’ ‘Klopt,’ zegt Leo. ‘Zij leerde me dat ik minder moet eten, omdat ik minder beweging krijg dan vroeger.’ Zelfvertrouwen Misschien wel het belangrijkste waren de andere groepsleden en de psycholoog, zegt Leo. ‘Bij de psycholoog heb ik mijn hoofd kunnen leegmaken. In de groep hebben we gelachen, gehuild en elkaar door dik en dun gesteund.’ Leo kreeg huiswerk mee en moest wekelijks invullen hoe hij vond dat hij er nu voorstond, fysiek en psychisch. Hij is zeer tevreden over zijn vooruitgang. ‘Ik weet nu beter wat ik aan kan en wat valkuilen zijn. En mijn conditie is zo verbeterd dat mijn knie geopereerd kan worden.’ De resultaten zijn verbluffend, zegt zijn vrouw. ‘Hij heeft veel meer zelfvertrouwen. Ik heb mijn oude Leo weer terug.’ Leo: ‘Ik had het voor geen goud willen missen.’ (VH)