dinsdag , 19 juni 2018
Laatste nieuws

Mijn verhaal:”Ik vertrouwde geen Nederlandse arts meer”

Ik ben vanaf 1997 bekend met hevige pijn in mijn rug, maar werd telkens afgescheept met diclofenac en fysiotherapie. Uiteindelijk in 2004 voor het eerst een MRI gehad. In die tijd moest je daar eerst al 2-3 maanden op wachten voor je in de MRI kon, er waren er nog niet zoveel. 1 Maand later kreeg ik de uitslag. Ach mevrouwtje, het is maar een kleine hernia en werd naar huis gestuurd met een doos tramadol en daar kon ik het mee doen. Destijds verzekerd bij VGZ en die verwezen mij door naar het ziekenhuis in Brasschaat, 55 kilometer verderop. Meteen dezelfde week op vrijdag kon ik terecht. De MRI werd bekeken en al was het een kleine hernia, die deed volgens de arts net zoveel zeer als een grote hernia. De woensdag erop moest ik nuchter komen, zodat hij mij nog vóór zijn vakantie zou kunnen opereren, hij zag dat ik zo moeilijk liep van de pijn. 4 dagen in het ziekenhuis gelegen, bleek een totaal uitgedroogde hernia weggehaald, kreeg het nog mee in een potje. Thuis nog 3 maanden, veel moeten liggen en wandelingetjes maken. Vervolgens op vakantie, in Mexico hebben ze niet zulke goede wegen en bussen als wij hier in Nederland. De bus knalde over een hoge bult op de weg en meteen voelde ik, hier gaat iets niet goed in mijn rug. Thuis gekomen sukkel je nog maar een poosje door om uiteindelijk aan de huisarts te vragen of hij opnieuw voor de neurochirurg in Brasschaat een verwijzing wilde uitschrijven. In augustus 2005 heeft hij 2 wervels L5-S1 vastgezet met schroeven en plaatjes. 8 Maanden heel veel gelegen, bed in de kamer, maar pijn weg! Tot in 2009 de wervel erboven hernia aantoonde op een MRI en ct-scan. Tussenwervelschijf weg, dus het oude materiaal eruit en nieuw erin L4-L5-S1 vastgezet. Weer 6 maanden niets kunnen doen. Tussendoor 2x aan mijn linker knie geopereerd, 1x in Brasschaat door een orthopeed, maar daar schoot ik niks mee op en daarna in Rotterdam een reefplastiek van de spier, de knieschijf schoot telkens naar buiten. Ondertussen begonnen ook mijn voeten en handen pijn te doen, dus naar een reumatoloog. O, het is “maar” artrose en er was iets niet goed met de schildklier, dus ook naar de internist. Hij sloeg de plank mis en verweet reumatoloog dat mijn gewrichtspijn niet kwam van de schildklier, maar dat het waarschijnlijk poly artrose was. Kreeg wel medicijnen tegen een te snel werkende schildklier, stond in no time onder de galbulten. Bleek achteraf dat er met de hypofyse niets mis was, wel goedaardige knobbeltjes op mijn schildklier. Géén medicijnen meer, maar 2x per jaar prikken. Terug naar reumatoloog en die verwees me weer naar huisarts omdat het “maar” poly artrose was. Diverse medicijnen uitgeprobeerd, ziek ervan, maagklachten, je wil het niet weten en ondertussen gingen mijn rugklachten ook maar door. Nachten op, niet weten hoe te liggen, zitten, hangen van de pijn. Ook knieschijf schoot weer regelmatig naar de buitenzijde, dus ook die is voor de 2e maal opnieuw geopereerd. Kreeg in 2011 aardig wat nekklachten, dus terug naar de neurochirurg in Brasschaat en die zag op MRI dat er een vochtbel zat in het wervelkanaal bij C4-C5, dus na nog een ct-scan en foto’s ook op dat niveau geopereerd en vastgezet. Er zat een dubbele nekhernia. Hadden we daar niks mee gedaan, was ik omdat er aan de linkerzijde reeds een verkalking van de hernia zat en die verder was gegroeid, verlamd geweest als die tegen de vochtbel was aan gaan drukken. Dus op tijd geopereerd. Weer een lange revalidatie. In oktober 2012 een wortelblokkade laten doen in Rotterdam, er zaten géén risico’s aan. Nou bij mij dus wel! Ik heb er een klapvoet aan overgehouden. Terug naar neurochirurg, in Rotterdam wilden ze me alleen doorsturen naar een neuroloog, meer niet. Januari 2013 is er extra bot bijgeplaatst op L4-L5, was geen botgroei aanwezig en doorgestuurd voor de blijvende zenuwpijn na de wortelblokkade, naar een pijnpoli in België. Ik vertrouwde geen Nederlandse arts meer. Eerst gezien door een andere neurochirurg, zei dat collega in Brasschaat prima werk had verricht, maar ik heb toch het stempel FBSS gekregen, Failed Back Surgery Syndrome! In juli 2013 een definitieve neurostimulator geplaatst gekregen op de pijnpoli. Mijn linkervoet krijgen ze niet gestimuleerd, dus dat is of een vuurbal, of een ijsklomp! Maar doet dus altijd pijn en zenuwpijn is niet uit te leggen. Ondertussen werkgever failliet en dan kom je terecht in de UWV molen. De eerste arts die ik daar trof zei dat ik 100% arbeidsongeschikt zou zijn, zeker tot het einde wachttijd van de WIA (104 weken ziek). Anderhalve maand later kreeg ik een WIA keuring en tot mijn grote verbazing werd mij binnen 2 dagen na keuring verteld dat ik weer gewoon zou kunnen werken. ’s Morgens aan het werk en ’s middags dan maar naar bed, om de andere dag weer vrolijk te kunnen werken. Ik kan vanwege zenuwpijn niet langer dan max 3 kwartier zitten en dan moet ik echt een uur liggen en kan ik weer wat doen. Omdat ik een neurostimulator heb met leads over mijn ruggenmerg, mag ik niet buigen, rekken en strekken. Ik loop max. 400 meter en dan is het gedaan, dan wil die klapvoet niet meer mee. Maar goed, zit nu thuis, werken in mijn hoofd zou ik het willen, maar lichamelijk kan het echt niet meer! Gelukkig hebben we een fijn huis, inmiddels een lieve je-weet-wel kater, een schat van een man en uitwonende kinderen, 2 lieve kleinkinderen. Ik vermaak me met genieten van het zitten in de tuin met mooi weer, lezen, internetten, tv kijken. Het meeste liggend! Ondanks dat ik veel pijn heb, veel afgevallen het laatste jaar door stress van UWV, probeer ik eruit te halen wat kan. Soms gaan we een dag weg naar dierentuin en is het toch op mijn tanden bijten en in de rolstoel, telkens er even uit en de andere dag bijkomen op bed, maar zo’n dag pakken ze me niet meer af! Nu nog het accepteren dat ik niet achter mijn kleinzoon aan kan rennen, of mijn hobby tuinieren niet meer kan uitoefenen. Maar ook dat zal tzt nog wel komen. Ik hoop nu vooreerst van een mooie zomer in onze tuin te kunnen genieten.

 

1 reactie

  1. Beste mede klapvoet overlever….ik zou je graag naar de website van de Nederlandse Vereniging Neurologie willen verwijzen….

Scroll To Top