zondag , 21 oktober 2018
Laatste nieuws

Mijn leven tussen hoop en teleurstellingen

Elke dag sta ik op met een lijst in mijn hoofd wat ik die dag zou willen doen.
Even boodschappen doen, strijken en koken.
Al gauw bemerk ik dat ik niet genoeg energie heb door mijn helse pijnen.
Door mijn ongeneeslijke ziekte kan ik in mijn leven geen plannen maken.
Ik moet naar mijn lichaam luisteren. En mijn werkzaamheden aanpassen aan mijn lichaam.

Mijn vrienden zie ik weinig. Mijn familie woont in het buitenland.
Alleen mijn echtgenoot zie ik……….’s nachts en ’s morgens vroeg.
Want hij moet zo hard werken. Heb ik althans gedacht.
Totdat ik zijn correspondentie met zijn liefje in een geheime plek vond.
Ik werd wit en stijf van de schrik. Mijn hart bonkte.
Ik kon niet meer op mijn benen staan van het beven.
Ik voelde een dolk in mijn hart….
“Miauw…miauw….je poesje wacht op je !” mailde ze naar mijn man die op een andere afdeling werkte.
Wat daarna gebeurde kon ik alleen maar raden.
Ook de weekenden moest mijn man werken. Met pasen en pinksteren vertrok hij al heel vroeg uit huis.
Een zeer harde werker, dacht ik altijd. En trots dat ik was….
Maar nu ik zijn leven achter mijn rug ontdekt heb…….
Ja…ja….nu twijfel ik heel erg.

Mijn man heeft al die jaren een liefje op zijn werk. Zijn ideale schoonheid, las ik toen ik zijn ‘geheime’ doos met uitgeprinte liefdesberichtjes bestudeerde. Ze vonden zichzelf een droompaar.
Gezonde mensen die van het leven genoten.
Mijn man is echter vergeten dat ik ook heel gezond was toen ik haar leeftijd had.
Zou dat meisje eeuwig gezond blijven ?

Ik had steeds gedacht dat mijn man zo hard werkte. Van ’s morgens vroeg tot laat in de avond.
Als ik in het ziekenhuis lag, had mijn liefje weinig tijd om mij op te zoeken. Nooit ging hij mee als ik naar de dokter ging. De vreselijke uitslagen moest ik in mijn eentje aanhoren.
Als ik vroeg of hij langer kon blijven als ik in het ziekenhuis lag, was zijn antwoord :
‘Als ik een baan zou hebben op een schip, of op een booreiland, dan zou je me een half jaar niet zien. Je moet dus niet zo zeuren !”

Mijn echtgenoot en zijn schrarrel gingen vaak uiteten en stappen, als ze tenminste hun romantische uren niet ergens op een geheime plek in het gebouw van hun zaak doorbrachten.
Als mijn man uitbundig ’s avonds laat thuiskwam en ik rook drank, hasj en een vreemde parfumlucht, informeerde ik waar hij was geweest. En, of hij leuke opdrahten had voor zijn werk.
Wat kon mijn man dan woedend zijn als ik zo’n vraag stelde.
Ik was in zijn ogen een rot jaloerse vrouw, vond hij. Ik praatte teveel.
En hij wenste dat ik door mijn ziekte weer helemaal niet kon praten.
“Dan zou het weer heerlijk stil zijn in huis !” zei hij.

Moet ik huilen ? Boos zijn kost mij zoveel energie. Mijn liefde voor mijn man is zo groot.
Al een kwart eeuw zijn we gelukkig en liefdevol getrouwd. Althans dat dacht ik.
Ik laat me niet kapot maken. Niet door mijn ziekte, niet door mijn man en beslist niet door die slet.
Ik wil knokken om beter te worden.
Alhoewel de doktoren het tegendeel hebben beweerd.
Ik ben ziek, lichamelijk ziek. Maar geestelijk ben ik gezond.
ik heb niet gevraagd om ziek te zijn.
Een geliefde die ik kan vertrouwen, die naast me wil zijn in mijn moeilijke tijd. Iemand die me streelt als ik pijn heb. Een man die zich niet schaamt dat ik ziek ben. Dat is mijn ultieme droom.
Ondanks dat ik een lopende wrak ben, zorg ik dat mijn huis gezellig eruit ziet. Ik verzorg me goed.
Ik huil nooit van verdriet….of beter gezegd…mijn tranen zijn nooit te zien.
Ik wil genieten van alle kleine dingen. Van een lief woordje raak ik al in extase.
Als ik de zon zie, dan waande ik in de tropen te zijn.
Niets en niemand kan me doden. Ik ben van overtuigd dat ik weer beter word,
ongeacht wat de doktoren beweren.
En vroeg of laat zal mijn man ontdekken wat echte liefe is.

Ik wens iedereen een liefdevol en pijnloos leven toe.
Met veel geluk en begrip van de omgeving.
Het gaat jullie allen goed !

 

 

1 reactie

  1. ahaEliseaAnneAnne

    Heel veel sterkte ermee! Hopelijk brengt de toekomst je meer geluk, en verbeteren je gezondheid en je relatie.

Scroll To Top