2007 Een vrouw in de kracht van haar leven, moeder, getrouwd met een fulltime werkende man. En dan word je door een ziekte aan bed gekluisterd. Door een erfelijke aandoening zijn de gewrichten van Jo-Ann Snel (30) hypermobiel en instabiel. Op haar twaalfde kreeg ze de eerste problemen met lopen, springen en rennen, op haar zeventiende volgden heupoperaties. Twee zwangerschappen verergerden de zaak. Nu zijn lopen en zitten zo goed als onmogelijk. ‘Mijn stem is de alarmbel,’ zegt ze. Als ik mezelf te zwaar belast, begeeft die het als eerste.’ Een hard gelag, voor iemand die van zichzelf zegt dat ze ‘geen rust in haar gat heeft’. In 2005 ontdekte Jo-Ann de website Intermobiel. ‘Het is een digitale ontmoetingsplaats waar mobiliteitsbeperkte jongeren hun ervaring en kennis delen. Helemaal door vrijwilligers gemaakt, grotendeels lotgenoten. Je vindt er zowel emotionele als praktische steun, je kunt er chatten, foto’s opzetten van handige aanpassingen, er is een infotheek, een themakamer, een vraagbaak en nog veel meer. Intermobiel maakte mijn wereld weer groter. Ik vond er bijvoorbeeld een verhaal over de kantelbare ligrolstoel die mij de vrijheid kon teruggeven die ik was kwijtgeraakt. Sinds twee jaar kan ik nauwelijks meer zitten, maar met zo’n stoel kan ik weer zelf naar buiten en dingen ondernemen met de kinderen. Tegenwoordig heb ik het weer druk!’ Vóór Intermobiel schreef Jo-Ann, moeder van twee dochters van acht en elf, al een weblog over opvoeden. Dat bracht ze onder bij Intermobiel. ‘Hoe leer je ze traplopen, hoe zorg je dat ze bij je komen als dat nodig is? Je moet alles zelf uitvinden. Via Intermobiel kun je helpen en geholpen worden, dat geeft lucht. Op een gegeven moment heb je meer aan lotgenoten dan aan professionele hulpverleners.’ De Stichting Intermobiel kreeg in 2007 de Niek de Jong Prijs, die elke twee jaar wordt uitgereikt door Zorgverzekeraars Nederland voor 'goed nieuws in de gezondheidszorg'. 2009 ‘Het belangrijkste nieuws is dat ik nu een eigen bedrijf heb,’ zegt ze. ‘Een uitgeverij voor boeken in eigen beheer uitgebracht. Proefschriften, dichtbundels, bedrijfsboeken, alles kan. Ik werk full-time. Alles loopt via internet en ik werk vanuit bed, met een computerscherm aan de muur. Ik krijg veel positieve reacties.’ Af en toe gaat ze erop uit, in de elektrische rolstoel die, letterlijk en figuurlijk, voor meer stabiliteit zorgde. ‘Al is het nog steeds zo dat de hort op gaan vaak vermoeiender is dan een week werken vanuit bed.’ Desondanks staat ze van tijd tot tijd haar voetballende meiden langs de lijn aan te moedigen. ‘Ze zijn nu op een leeftijd dat ze veel aandacht nodig hebben. Doordat mijn werk en de kinderen zoveel tijd opslokken, doe ik minder bij Intermobiel. Daar voelde ik me schuldig over, maar het blijkt toch wel door te rollen. Gelukkig, want ik denk dat ik een goede ontwikkeling doormaak. Ik heb mijn draai wel gevonden.’