2003 ‘Krom worden is erg voor een vrouw. Ik hou van mooie kleren, toen poncho’s mode werden was ik lyrisch!’ Twaalf jaar geleden kreeg Dieuwke Langendoen (66) rugpijn. Te laat werd osteoporose of botontkalking vastgesteld, veroorzaakt door een stofwisselingsziekte. Op een dag braken een paar rugwervels tegelijk. ‘Ik werd 17 centimeter korter. Mijn ingewanden werden in elkaar gedrukt. Op straat hoor ik automobilisten denken: laat dat kromme oude vrouwtje maar even oversteken.’ Ze was apothekersassistente. ‘Mijn ziel en zaligheid, vooral toen we nog zelf alle pillen kneedden en poeders samenstelden. Maar ik werd volledig afgekeurd. Gelukkig had ik weinig tijd erover na te denken. Je hebt pijn en er komt van alles op je af.’ Ze werd voorzitter van de Osteoporose Stichting en Vereniging. ‘Voorlichting, voorlichting, voorlichting! Je kunt osteoporose vaak zien aankomen. Er is een erfelijke factor, leeftijd speelt een rol en bij vrouwen de overgang. Medicijnen als Prednison veroorzaken botontkalking. Sommige dokters zien het nog steeds als een oude-vrouwtjesziekte die je moet accepteren, maar je kunt veel doen als je op tijd bent. Beweging, kalkrijke voeding of kalkpillen, zonlicht voor vitamine D die helpt kalk op te nemen. Als je eenmaal osteoporose hebt zijn er medicijnen. En vallen moet je voorkomen, want je breekt snel iets.’ Stilzitten is niet alleen slecht, het is voor Dieuwke Langendoen ook een gruwel. ‘Ik heb nekpijn gekregen, wat autorijden bemoeilijk, maar dat wil ik wel blijven doen! Ik heb in een corset gezeten, verschrikkelijk, dan functioneer je nauwelijks meer. Ik boen liever met kussentjes op mijn knieën de keuken dan dat ik in een corset ga zitten sikkeneuren.’ 2009 ‘Lichamelijk gezien ben ik erg verslechterd, dat heb je met deze ziekte. Gelukkig heb ik geen heup gebroken, iets wat osteoporose- patiënten vaak overkomt en heel zwaar is. Wel heb ik nu een achillespeesprobleem, waardoor ik loop te kreupelen en bang ben om te vallen.’ Geestelijk actief blijven is belangrijk, vindt ze. Veel lezen, erop uit als het kan. Maar ze heeft ook last van de jachtige tijdgeest. ‘Alles verandert voortdurend, waarbij er veel fout gaat. Door een beveiligingsprobleem op mijn computer ben ik bijvoorbeeld alle gegevens kwijtgeraakt. Ik wilde het ding wel de deur uitschoppen, maar ik kan er toch niet buiten.’ Lotgenotencontact vindt ze ongelooflijk belangrijk. ‘Vooral voor ouderen. En ze hebben meer aan een direct gesprek dan aan mailen - als ze al een computer hebben. Ouder worden valt niet mee. Ik ben al blij als ik me goed voel, en kan doen wat ik wil doen. De eenvoudige dingen van het leven.’